Start of the season

In maart wordt naar een geschikt moment gezocht om Echoes uit het water te halen, voor onderhoud van het onderwaterschip en controle van de saildrive manchet. Op vrijdagochtenvroeg om 07.00 uur startte we de motor, die na een rustperiode van 4 maanden zonder aarzeling aansloeg. We vertrokken uit Stellendam en voeren op de motor naar Barendrecht. In de jachthaven werd de boot met een botenwagen uit het water gereden; een spectaculair moment. Het voorgenomen onderhoud beperkte zich vanwege het weer tot het absoluut noodzakelijke. De boot werd voorzien van een diepblauwe antifouling en de manchet werd gecontroleerd. De Manchet kan volgens jachtservice Barendrecht probleemloos tot de volgende walbeurt mee. Een hele geruststelling.

Daarna volgde de tocht terug naar de thuishaven. Voor het eerst weer onder zeil in het nieuwe jaar.
Terwijl we plannen smeedde voor onze 'grote' vakantie wilden we eerst nog even een weekje warmdraaien.

Een korte voorjaarsvakantie
Op 30 april verrokken we voor een korte voorjaarsvakantie naar de Zeeuwse wateren. Het weer was bij het vertrek niet zo goed, maar dat werd die week steeds beter. Via het Haringvliet en het Volkerak voeren we het Grevelingemeer op. We waren er nog niet eerder met onze boot geweest en vonden het bijzonder mooi. Hoewel we droomden van een verblijf aan één van de vele eilandjes, hebben deze keer uitsluitend in jachthavens overnacht. Voor het eerst ging onze kleinzoon Olivier mee. Hoewel hij zelf nog niet zoveel besef had van deze onderneming, genoot hij zichtbaar. Het meenemen van een baby aan boord is prima te doen.

De marina Post Zélande was het keerpunt van de reis. Het was de eerste keer dat we als zeiltoerist het park aandeden. Het beviel ons daar uitstekend. De faciliteiten die het Centerpark-complex biedt maken het verblijf zeker de mooite waard. Jammer dat de toegang tot het zwembad niet inbegrepen is in het liggeld.

Via de nu al overvolle sluizen keerden we uitgerust en een uitstekende ervaring rijker weer terug. 
De boot is in prima conditie en klaar voor de grote vakantie.

Wight en Kanaaleilanden
Na onze voorjaarsreis hebben we ons reisdoel voor de zomer besproken. Het doel was het eiland of Wight en mogelijk de Kanaaleilanden. Deze keergaan we samen.

Gelet op onze ervaringen van 2007 zijn we nu veel relaxter: niets moet en minder geforceerd. Wilden we vorig jaar absoluut naar Engeland (kosten wat het kost), zo hebben we nu zoiets van: we zien wel waar de wind ons brengt. Ook hebben we nu 4 weken uitgetrokken voor onze reis. Dat geeft ons ruimere mogelijkheden om ergens langer te verblijven. De voorbereidingen en gebruikelijke kleine reparaties waren verricht. Kaarten aangeschaft voor het gebied rond de Kanaaleilanden en de oversteek daar naartoe vanaf de kust van Engeland. De kaarten heb ik zoals vorig jaar weer laten scannen, zodat ik ze ook in Seaclear kan gebruiken.  Vouwfietsen gaan deze keer mee om onze acceradius te vergroten.

De reis
Op vrijdag hadden we allebei nog gewerkt en we zouden op zondag vertrekken. Niet zo overhaast als vorig jaar. Aangezien de wind ( 6 Beaufort) uit het zuidwesten kwam, besloten we te wachten. We vertrokken op dinsdag.

Het weer was tijdens de hele reis fantastisch. Slechts 1 dag regen en verder heel zonnig. De windsterkte en windrichting hebben het reistempo en de bestemming beïnvloed.

Blankenberge
Het zeilweer was uitstekend en Blankenberge (48 nzm) werd snel bereikt. De gemiddelde snelheid door het water was hoog. Vlak voor de kust van België was de halfwinder wat onwennig en wilde niet terug in de zak. Het touw van de halfwinder-hoes zat bovenin vast aan de voorstag. Door het voorluik kon hij op een alternatieve manier worden ingehaald. 
Blankenberge is een leuke badplaats waar we al eerder waren geweest.
Langs de hele kuststroom loopt een tramroute en kan je alle badplaatsen bezoeken. Wij fietsten op onze rustdag naar 'De Haan aan Zee'.
De Haan-Centrum neemt in het hart van vele vakantiegangers een apart plaatsje in. Hier vind je nog die onvervalste vakantiesfeer. Er zijn vele pittoreske villa's in de alomgekende Belle Epoquestijl met honderden balkonnetjes, erkertjes, veranda's met zuilengalerijen, torentjes en dakkapellen.
De roze, gele en crèmekleurige pasteltinten van de vele villa's en hotels, de kronkelende paadjes en het vele groen geven je de zalige rust die je zoekt.

De badplaats dankt zijn uiterlijk niet alleen aan zijn bouwstijl en -aanleg, de plek daarnaast redelijk gespaard gebleven van hoogbouw.

Duinkerken
Een dag later dan gehoopt, vanwege de harde wind, kwamen we in Duinkerken aan. Waar we ook een dag langer moesten blijven. Jammer want Duinkerken is niet erg bijzonder.

De oversteek
De Oversteek naar Dover ging aanvankelijk voorspoedig. Op de motor welliswaar. Al gauw kregen we stroom tegen en stak de wind op tot maximaal 34 knopen (7-8 Beaufort).  Overigens de hoogste windsnelheid op onze reis gemeten.
Hier ligt voor Hennie ook de grens en wordt zij zeeziek.  Met Dover is zicht, nam zij toch het stuur over en de zeeziekte werd bedwongen; geen tijd om over na te denken.