De winter is lang.

De winter is lang. Plannen worden gesmeed. 
De Echoes wordt in maart naar zijn nieuwe thuishaven in Stellendam gevaren. Bij vertrek stond het logboek op
De voorbereidingen worden getroffen. Na een lange, maar zachte winter, is de boot mosgroen geworden. Na een dag poetsen kunnen we de zeilen weer aanbrengen. De zware stormen hebben ook een paar lijnen beproefd en zullen vervangen moeten worden. De tocht naar Stellendam op 24 en 25 april vond plaats onder prachtige omstandigheden. Een heerlijk zonnetje en windkracht 5/6.

Via het Noordzeekanaal en IJmuiden naar Stellendam. Een prachtige tocht. Bij de oversteek van de Nieuwe Waterweg was de zee behoorlijk onstuimig maar wel leuk om te bevaren. Met volle zeilen zijn we overgestoken. De totale overtocht van IJmuiden naar Stellendam bedroeg 8 uur en 30 minuten.

De nieuwe vaaromgeving wordt natuurlijk verkend. Niet alleen de zee is een prachtig zeilterrein, maar ook het Haringvliet en omgeving bieden fantastische mogelijkheden. Mooie havens en ankerplaatsen zijn te verkennen. Aan de monding van het Spui liggen 3 moorings, waaraan je veilig en prachtig kunt liggen (zie foto's).

England, here we come

Grotere kaart weergeven

In juli was het eindelijk zo ver. De vakantie naar Engeland kon beginnen. Alle voorbereidingen waren getroffen. De boot is in uitstekende conditie en de bemanning gemotiveerd. Met volle tanks onderweg naar Oostende en vandaar de oversteek naar Engeland. Met één belangrijk element was echter onvoldoende rekening gehouden en dat was het weer. Veel wind en ....... uit het zuiden.

Omdat we onze eerste oversteek zo kort mogelijk wilde doen, kozen we ervoor om in twee etappes naar Engeland te gaan. Via België is de oversteek korter en kunnen we bij daglicht ons doel halen. Door de harde tegenwind moesten we helaas (te) vaak op de motor. In Oostende en ook later kwamen we veel lotgenoten tegen die besloten om terug te keren naar Nederland om daar hun vakantie te vervolgen. Hoop op betere omstandigheden was er de komende week niet. 

Oostende is een leuke plaats om te bezoeken. Bij de aankomst vanuit zee moet goed opgelet worden of de vaargeul vrij is. Een verkeerssysteem regelt het verkeer. We verbleven in de Mercator haven, die via een kleine sluis is te bereiken. Opvallend is de vriendelijkheid en hulpvaardigheid van de havenmeester, sluiswachter en medewerkers. De aanlegplaats was prima. Enig minpuntje vonden wij dat het sanitair ook voor externe bezoekers toegankelijk is, die tegen betaling gebruik mogen maken van de faciliteiten. Het sanitair wordt overigens keurig onderhouden en constant schoongemaakt.
Zeker als je van vis houdt, kun je heerlijk eten bij de vele eetgelegenheden. Van eenvoudig tot chique.

Wij hadden onze zinnen gezet op Engeland en besloten om door te gaan. We wijzigden onze plannen en vertrokken naar Calais. Een mooie tocht met een late aankomst. Let op dat de haven niet altijd te bereiken is en navigeer voorzichtig om de vele zandbanken en ondieptes voor de kust. Bereid dit goed voor. Dat geldt overigens voor veel havens in de regio. Wij hadden geluk en konden gelijk naar binnen. We merkten dat in Calais veel boten al dagen lagen te wachten op beter weer. 
Calais is niet een geweldige plaats om lang te verblijven. Bij goed weer kan je naar het mooie zandstrand. Voor ons zat dat er niet in. We hebben wel naar de leuke strandhuisjes gekeken en het drukke ferrie-verkeer in de haven en voor de kust. De marina is prima en met goed sanitair. Het vriendelijke personeel is heel behulpzaam en de prijs voor een overnachting is vergelijkbaar met Nederland.
Bij helder weer is zelfs Dover te zien aan de horizon. De contouren van de witte krijtrotsen zijn duidelijk waarneembaar.

Na 2 verplichte rustdagen zijn we overgestoken naar Dover. We waren inmiddels al een week op pad voordat we het Kanaal overstaken.
Gewaarschuwd voor de drukke 'shipping lane' voeren we behoedzaam naar de overkant. Een prachtige belevenis voor een zeiler. De drukte viel overigens mee. Het zicht was goed en je zag de zeekolossen al geruime tijd van te voren aankomen; maar het blijft opletten.
Door de wind en de stroming werden we verder verzet dan we hadden becijferd en moesten de laatste 4 mijl op de motor. Het is verplicht om je per marifoon aan te melden bij de havenautoriteiten. Je merkt al snel waarom. De vele ferries, die aankomen en vertrekken, beperken de mogelijkheid om vrij de haven in te varen. De havenmeester loodst iedereen veilig naar binnen.
Dover heeft een relatief kleine haven met 3 naast elkaar liggende marina's, waarvan er één (tidal harbour) altijd te bereiken is en de andere havens alleen rond hoogwater. Het stadje is aardig maar klein. Je kunt de White cliffs bezoeken en het kasteel met uitzicht over zee. In het centrum dat op 10 minuten loopafstand van de haven ligt zijn een aantal restaurantjes. De in het Italiaanse restaurant geserveerde zeebaars was van ongekende klasse.
Let op.... dat bij voor het vertrek wordt geïnformeerd wanneer de sluis opengaat. De planning kan anders aardig worden verstoord.

Na de inmiddels gebruikelijke rustdag varen we naar Eastborn (Sovereign harbour). De afstand bedraagt 46 zeemijlen. Het weer was aanvankelijk goed en de tocht ging voorspoedig. Later kregen we tegenwind en hebben we een stuk op de motor gevaren om nog voor het donker binnen te zijn. Uitwijkhavens zijn er eenvoudigweg niet.
Halverwege, bij Dungeness, zagen we dolfijnen. Een geweldige ervaring. 
De aankomst bij Sovereign harbour was ronduit spectaculair. We navigeerde exact naar de aanlooproute. Er was echter niet veel te ontdekken aan de kust. Een zeer smalle vaargeul was te zien. Via de marifoon kreeg ik de zekerheid dat we goed zaten. 'We wachten op u in de sluis', was het antwoord. Na tweehonderd meter zaten we in een kleine sluis. Tijdens het schutten stortte het water met grof geweld in de sluis en bracht ons naar een 3 meter hoger niveau. Een prachtige en zeer grote jachthaven verscheen uit het niets. De haven zou absoluut niet misstaan in Saint Tropez of Nice.
De volgende dag was het volop genieten van de prachtige omgeving. Het weer was fantastisch. Op loopafstand bevindt zich een groot winkelcentrum met outlet-achtige stores. Naast het ontspannen wordt de tijd benut met het doen van de noodzakelijk boodschappen. Een langer verblijf is Sovereign was zeker het overwegen waard. Maar omdat we aan het begin van onze reis veel tijd hadden verloren besloten we de andere dag verder te gaan.

We hadden besloten om nog één etappe te doen: Brighton. We hadden allemaal herinneringen aan deze bijzondere stad. De tocht verliep voorspoedig en het weer was fantastisch. Voor de wind in de warme zon. De zwakke wind smeekte ons de gennaker op te zetten. Het kleurrijke doek gaf onze boot de nodige extra energie.

Al gauw zagen we de pier van Brighton aan de horizon opdoemen.

Brighton is een leuke, echte Engelse, stad met uitgerekte kiezelstranden en een drukke pier. De binnenstad heeft veel hippie-achtige straten die aan de Beatles- en Stones tijd doet herinneren. Niet voor niets heeft de rockgroep Queen het bekende nummer 'Brighton rock' geschreven. Zij waren kennelijk ook geinspireerd door deze bijzondere stad. Het is een prachtige wandeling van de marina naar de stad en terug (ongeveer 30 minuten). 
De Marina is groot en goed onderhouden.

Op de terugreis naar Nederland zouden we andere havens aandoen dan op de heenreis. Helaas zijn er nauwelijks havens tussen Brighton en Dover, wat de keuze gemakkelijk maakt. We zouden naar Dover gaan. Een zeer vervaren zeiler vertelde ons dat je van Brighton gemakkelijk in één tij naar Dover kon zeilen. We hebben de 'Reeds' (Reed's Nautical Almanac) er bij gepakt en de zeekaarten om het e.e.a. uit te rekenen. Het klopt, de ruim 53 miles zijn met uitsluitend stroom mee te bezeilen. We meerden rond het etenstijd aan in Dover.
De andere ochtend vroeg op, omdat de sluis rond 07.30 uur weer zou sluiten en pas rond het middaguur zou opengaan. We hadden beloten om naar Duinkerken te varen en hadden de waypoints in de chartplotter ingevoerd. We zouden deze keer keurig de track-koers aanhouden om precies bij de aanlooproute naar Duinkerken uit te komen. Dit werkte tot op de meter nauwkeurig (bij wijze van spreken). Het grappige is dat de stroom, de wind en de beelden aan de horizon je wat in verwarring brengt. We zagen schepen een andere koers varen en snel op ons uitlopen. Zij profiteerden van een gunstiger wind, maar we haalden ze later weer ruim in. Het is nuttig om goed de oversteek zorgvuldig te berekenen en uit te tekenen. Overigens hadden we, op het laatste stukje naar Duinkerken na, continue de stroming tegen. Van de winter maar eens terugrekenen wat we fout deden. Dankzij de koppeling met de pc staat de route in zijn geheel in het logboek. Overigens bereikten we het laatste stukje onze snelste tijd van de reis: 9,4 knopen (over de grond natuurlijk).

Duinkerken is een minder aantrekkelijke plaats. Bij aankomst ziet alles er troosteloos uit. De Marina is prima en op loopafstand van het centrum (20 minuten). Het uitzicht vanaf de boot is niet echt aantrekkelijk. Je ziet alleen maar vervuilende activiteiten. In de avond hebben we in het marina restaurant gegeten; dat was prima. Duinkerken goed aan te varen en prima voor een korte stop. Er zijn voldoende marina's en aanlegsteigers.

Na een korte tocht bereikten we Nieuwpoort met een aantal mooie jachthavens. Bij goed weer is het prima vertoeven. Prachtige stranden. En grote goed uitgeruste marina stond tot onze beschikking.

Blankenberge is een aardig plaatsje aan de monding van de

Stellendam
De laatste dag van de vakantie stond er een zeer stevige wind en pal uit het noordwesten. We besloten maar zoveel mogelijk op de motor te gaan. De 12 uur durende tocht was zwaar. Slechtere omstandigheden hadden we niet eerder gehad. De maximaal gemeten wind was 36,5 m/s. 2 bemanningsleden waren licht zeeziek. Rond 19.00 uur kwamen we aan bij de sluis van Stellendam. De sluis kon niet draaien vanwege een mankement. We vonden dat niet erg en herstellende van de tocht met een heerlijke warme maaltijd. Rond 21.00 uur meerden we aan in onze eigen vertrouwde box. Vermoeid en voldaan vielen we in slaap en droomden we van de geweldige reis.

Statistiek
Het logboek wees aan dat we in totaal 457,03 zeelmijlen hadden gevaren.

Samenvattend
Elke dag was een belevenis op zich met zeer veel leermomenten. Zeker voor beginnende zeilers valt veel te leren tijdens zo'n eerste grote tocht over zee. Fouten maken is niet erg, als je er maar van leert.
De praktijk is de beste leerschool, zegt men en dat is zonder meer waar. We gingen goed voorbereid van start en hebben ervaren dat de praktijk vaak toch weer heel anders is.
Het uitzetten van de koers, het getij en goede informatie over de haven van aankomst bleek nog veel belangrijker te zijn dan we dachten.
We leren veel van anderen en proberen het op onze manier te doen. 

Dat het weer van belang is weet elke zeiler. Je kijkt dan met name of het verantwoord is om te varen. Nog belangrijker is het om te weten wat de wensen van de overige bemanningsleden zijn. Met welke verwachting gaan zij op pad? Hoeveel rustdagen bouw je in? Vaar je boven windkracht 5? Wat is de maximale vaartijd?

Mijn motto is: 'leer van je fouten, maar maak een fout maar één keer'. Je zult zien dat je kennis en vaardigheden met sprongen vooruit gaan.